Stel : een leerkracht is stom, leerlingen in de klas zijn boos of hebben veel plezier in de klas. Op de speelplaats, op café of thuis wordt er heftig over gepraat. Dat gesprek wordt online verder gezet : het internet is immers het verlengde van de gewone wereld. Je leest dan online zaken als : ‘diene van bio is niet goed in zijn hoofd’, ‘het schijnt dat de bosmens bij een andere vrouw zit’ of ‘die van ons marriet zijn zeker van silicone’. Of je ziet foto’s of filmpjes met leerkrachten in niet te benijden situaties of houdingen. Op het eerste zicht lachwekkend, wanneer je er even over nadenkt gewoon gênant.
Wanneer jongeren hierop worden aangesproken, gaan ze gemakkelijk in de verdediging : ‘het internet is tóch anoniem’, ‘op het internet zeg ik wat ík wil’ of ook ‘laat ons toch doen !’ Begrip voor de privacy van de leerkracht waarin ze teleurgesteld zijn, is aan hen niet besteed.
Helaas, driewerf helaas : Lees verder »
De presentaties Internetvaardig sloten in het verleden perfect aan bij de vakoverschrijdende eindtermen. Vanaf 1 september 2010 gelden er in het secundair onderwijs in Vlaanderen nieuwe vakoverschrijdende eindtermen (of VOETen). Ook nu weer kan een presentatie een middel zijn om een aantal van deze VOETen te realiseren. In dit artikel focussen we op deze VOETen. Mogelijk maakt dit artikel ook het werk lichter van de leerkracht of directie die een presentatie Internetvaardig pedagogisch wil verantwoorden.
In dit artikel ga ik er van uit dat de lezer vertrouwd is met het kader van deze VOETen. Om wie niet vertrouwd is met het onderwijs in Vlaanderen een beetje vooruit te helpen :
Eindtermen beschrijven wat leerlingen moeten kennen en kunnen en welke houdingen van hen worden verwacht. Veelal zijn die vakgebonden : elke vakleerkracht heeft de opdracht ervoor te zorgen dat de leerlingen zijn/haar eindtermen afdoende bereiken. Aan vakoverschrijdende eindtermen moeten alle leerkrachten hun steentje bijdragen opdat leerlingen deze bereiken. In veel scholen werkt men daarvoor o.m. met projecten, studiereizen, edg. VOETen bestaan reeds meer dan tien jaar. Deze zijn ondertussen geupdated.
Je kunt er meer over lezen op deze pagina van het departement onderwijs : Uitgangspunten bij de vakoverschrijdende eindtermen/ontwikkelingsdoelen globaal voor het secundair onderwijs

Lees verder »
In Nederland trekt men al jaren aan de kar om kinderen en jongeren mediawijs* te maken : internetkundigen trekken gesubsidieerd naar scholen om er lessen mediawijsheid te geven, leraars krijgen suggesties om mediawijsheid in hun lessen te verwerken, ouders worden betrokken bij de initiatieven van scholen rond mediawijsheid.
Vlaanderen verbleekt daarbij. Lees verder »
Op YouTube kun je heel wat filmpjes vinden die zonder toelating genomen zijn in de klas of op school. Dit filmpje van Astrid De Ruddere lijkt echt te zijn, maar is het resultaat van een schoolopdracht. Het is ook behoorlijk populair : op YouTube is het al ongeveer 500.000 keer bekeken. Geniet ervan ! Lees verder »
Is wat op een sociale netwerksite staat privé of publiek ? De meningen hierover verschillen nogal en discussies hierover kunnen vurig zijn. Zo spreken jongeren gemakkelijk over ‘hun pagina’ op Netlog ‘die privé is‘. Of zeggen directies en leerlingenbegeleiders : ‘we kunnen niet reageren op wat leerlingen online plaatsen, want dat behoort tot hun privé’.

De vraag of informatie op een sociale netwerksite privé of publiek is, werd voor de voeten gegooid van de Vlaamse Raad voor examenbetwistingen naar aanleiding van examenfraude van enkele studenten. Het bewijs daarvan werd gevonden op hun Facebookpagina’s, waar ze – voor het oog van hun medestudenten – opschepten over hun fraude. De snoodaards brachten aan dat dit privé-materiaal was dat niet tegen hen gebruikt kon worden. Lees verder »
Al sinds jaren gebruikte ik voor mijn schoolwerk het programma Keynote, een PIM of Personal Information Manager. Zonder deze PIM zat mijn pc waarschijnlijk vol met Word-bestanden over talloze onderwerpen. Met Keynote sloeg ik alle informatie die ik wilde bewaren op in het programma. Dat was vooral nuttig wanneer ik die informatie later nodig had : die kon maar op één plaats zitten.
Ondertussen is Keynote – een programma van het jaar 2000 dat al jaren niet meer verder ontwikkeld wordt – passé en heb ik in de voorbije maanden gezocht naar een waardige opvolger. Die heb ik gevonden in Evernote, een PIM die veel meer mogelijkheden biedt en nog in volle ontwikkeling is.
Lees verder »
Reacties