|
|
 Stel : een leerkracht is stom, leerlingen in de klas zijn boos of hebben veel plezier in de klas. Op de speelplaats, op café of thuis wordt er heftig over gepraat. Dat gesprek wordt online verder gezet : het internet is immers het verlengde van de gewone wereld. Je leest dan online zaken als : ‘diene van bio is niet goed in zijn hoofd’, ‘het schijnt dat de bosmens bij een andere vrouw zit’ of ‘die van ons marriet zijn zeker van silicone’. Of je ziet foto’s of filmpjes met leerkrachten in niet te benijden situaties of houdingen. Op het eerste zicht lachwekkend, wanneer je er even over nadenkt gewoon gênant.
Wanneer jongeren hierop worden aangesproken, gaan ze gemakkelijk in de verdediging : ‘het internet is tóch anoniem’, ‘op het internet zeg ik wat ík wil’ of ook ‘laat ons toch doen !’ Begrip voor de privacy van de leerkracht waarin ze teleurgesteld zijn, is aan hen niet besteed.
Helaas, driewerf helaas : Lees verder »
Nu ook ouders Facebook ontdekken, komen jongeren voor een nieuw dilemma te staan : geef je ze toegang tot je pagina of niet ? Hier bestaat zeker niet één juist antwoord op : relaties tussen ouders en hun kinderen verschillen nogal. Maar een delicate zaak is het wel : eindigt de opvoedingstaak van ouders op Facebook en begint daar de vrijheid van hun kinderen ? Ondertussen is hierover al enige inkt gevloeid en werden filmpjes gemaakt. Ter inspiratie :
Lees verder »
 Een profielpagina is een plek op het internet waar je informatie over jezelf en je interesses kunt plaatsen en die anderen kunnen lezen. Hoe zo’n pagina eruit ziet en wat je ermee kunt aanvangen, evolueert samen met het internet. De essentie blijft evenwel dezelfde : je publiceert op het internet over jezelf en je interesses. In Vlaanderen zijn vandaag Netlog en Facebook het meest populair. Lees verder »
Update 20/3/2010 : Ondertussen doen nieuwere virussen de ronde. Ze werken volgens hetzelfde principe als hierna beschreven. Het stukje ‘wat te doen’ blijft daarom geldig.
Er gaat een nieuw virus rond – experts gaven het de naam ‘Bredolab’ – dat mikt op Facebook gebruikers. Zij krijgen een mail die afkomstig lijkt van Facebook, als onderwerp ‘Password Reset Confirmation Email’ heeft en als boodschap dat het je een nieuw paswoord bezorgt. Daarvoor moet je alleen de bijlage openen. Wie dat doet, besmet zijn computer met een trojaan.
Lees verder »
 Twee Amerikaanse informaticastudenten, Carter Jernigan en Behram Mistree, bedachten dat ze mogelijk iemands seksuele geaardheid konden ontdekken door na te gaan of zijn of haar vrienden al dan niet geïnteresseerd waren in hetzelfde geslacht. Want, zo redeneerden ze, wie homo is, zal meer homo-vrienden hebben dan hetero’s. Ze probeerden het met een zelfgeschreven programmaatje uit op de Facebook-pagina’s van 1500 medestudenten en stelden vast dat ze de seksuele geaardheid vrij goed konden vaststellen. Tenminste bij mannen. Bij lesbiennes en biseksuele vrouwen lukte het niet. Of hoe de zegswijze ‘een man kent men aan zijn vrienden’ online een tweede leven krijgt. Nu maar hopen dat hun softwareprogramma – met de toepasselijke naam ‘Gaydar’ – niet terecht komt bij homofobe personeelsmanagers.
Een andere onderzoeker dan weer, Murat Kantarcioglu, een computerwetenschapper uit de USA, ontdekte dat hij vrij goed de politieke voorkeur van een persoon kon voorspellen aan de hand van diens Facebook-profiel. Lees verder »
Sinds een jaar kan je op Netlog heel wat keuzes maken om je privacy te verhogen. Ondertussen is dat bij Facebook ook zo, daarover berichtten we vorige week nog. Al zijn die privacy-instellingen een goede zaak, ik vrees dat ze velen een vals privacy-gevoel geven.
Stel : je hebt op je profielpagina alle mogelijke instellingen overlopen en helemaal naar jouw wens aangevinkt wie wat wanneer mag zien. Je hebt je privacy herwonnen en je bent gerust. Helaas pindakaas. Online bestaat geen privacy. Een boude stelling ? Ik meen nochtans dat het wijs is om hiervan uit te gaan. Een voorbeeld van een jaar terug maakt het duidelijk :
Lees verder »
Is wat op een sociale netwerksite staat privé of publiek ? De meningen hierover verschillen nogal en discussies hierover kunnen vurig zijn. Zo spreken jongeren gemakkelijk over ‘hun pagina’ op Netlog ‘die privé is‘. Of zeggen directies en leerlingenbegeleiders : ‘we kunnen niet reageren op wat leerlingen online plaatsen, want dat behoort tot hun privé’.
De vraag of informatie op een sociale netwerksite privé of publiek is, werd voor de voeten gegooid van de Vlaamse Raad voor examenbetwistingen naar aanleiding van examenfraude van enkele studenten. Het bewijs daarvan werd gevonden op hun Facebookpagina’s, waar ze – voor het oog van hun medestudenten – opschepten over hun fraude. De snoodaards brachten aan dat dit privé-materiaal was dat niet tegen hen gebruikt kon worden. Lees verder »
|
|
RSS
Short URL
Reacties