Stel : een leerkracht is stom, leerlingen in de klas zijn boos of hebben veel plezier in de klas. Op de speelplaats, op café of thuis wordt er heftig over gepraat. Dat gesprek wordt online verder gezet : het internet is immers het verlengde van de gewone wereld. Je leest dan online zaken als : ‘diene van bio is niet goed in zijn hoofd’, ‘het schijnt dat de bosmens bij een andere vrouw zit’ of ‘die van ons marriet zijn zeker van silicone’. Of je ziet foto’s of filmpjes met leerkrachten in niet te benijden situaties of houdingen. Op het eerste zicht lachwekkend, wanneer je er even over nadenkt gewoon gênant.
Wanneer jongeren hierop worden aangesproken, gaan ze gemakkelijk in de verdediging : ‘het internet is tóch anoniem’, ‘op het internet zeg ik wat ík wil’ of ook ‘laat ons toch doen !’ Begrip voor de privacy van de leerkracht waarin ze teleurgesteld zijn, is aan hen niet besteed.
Helaas, driewerf helaas : Lees verder »
Een profielpagina is een plek op het internet waar je informatie over jezelf en je interesses kunt plaatsen en die anderen kunnen lezen. Hoe zo’n pagina eruit ziet en wat je ermee kunt aanvangen, evolueert samen met het internet. De essentie blijft evenwel dezelfde : je publiceert op het internet over jezelf en je interesses. In Vlaanderen zijn vandaag 
Hoe zit het met je privacy wanneer je gebruik maakt van het internet ?
Twee Amerikaanse informaticastudenten, Carter Jernigan en Behram Mistree, bedachten dat ze mogelijk iemands seksuele geaardheid konden ontdekken door na te gaan of zijn of haar vrienden al dan niet geïnteresseerd waren in hetzelfde geslacht. Want, zo redeneerden ze, wie homo is, zal meer homo-vrienden hebben dan hetero’s. Ze probeerden het met een zelfgeschreven programmaatje uit op de Facebook-pagina’s van 1500 medestudenten en stelden vast dat ze de seksuele geaardheid vrij goed konden vaststellen. Tenminste bij mannen. Bij lesbiennes en biseksuele vrouwen lukte het niet. Of hoe de zegswijze ‘een man kent men aan zijn vrienden’ online een tweede leven krijgt. Nu maar hopen dat hun softwareprogramma – met de toepasselijke naam ‘Gaydar’ – niet terecht komt bij homofobe personeelsmanagers.
RSS
Short URL
Reacties