Stel : een leerkracht is stom, leerlingen in de klas zijn boos of hebben veel plezier in de klas. Op de speelplaats, op café of thuis wordt er heftig over gepraat. Dat gesprek wordt online verder gezet : het internet is immers het verlengde van de gewone wereld. Je leest dan online zaken als : ‘diene van bio is niet goed in zijn hoofd’, ‘het schijnt dat de bosmens bij een andere vrouw zit’ of ‘die van ons marriet zijn zeker van silicone’. Of je ziet foto’s of filmpjes met leerkrachten in niet te benijden situaties of houdingen. Op het eerste zicht lachwekkend, wanneer je er even over nadenkt gewoon gênant.
Wanneer jongeren hierop worden aangesproken, gaan ze gemakkelijk in de verdediging : ‘het internet is tóch anoniem’, ‘op het internet zeg ik wat ík wil’ of ook ‘laat ons toch doen !’ Begrip voor de privacy van de leerkracht waarin ze teleurgesteld zijn, is aan hen niet besteed.
Helaas, driewerf helaas : Lees verder »
Er zijn twee redenen waarom je bepaalde dingen niet online moet zetten :
* Verlies of schade
* Spijt in de toekomst
Doe dit dus maar niet :
1. Lichaamsdelen laten zien.
Lees verder »
Nu ook ouders Facebook ontdekken, komen jongeren voor een nieuw dilemma te staan : geef je ze toegang tot je pagina of niet ? Hier bestaat zeker niet één juist antwoord op : relaties tussen ouders en hun kinderen verschillen nogal. Maar een delicate zaak is het wel : eindigt de opvoedingstaak van ouders op Facebook en begint daar de vrijheid van hun kinderen ? Ondertussen is hierover al enige inkt gevloeid en werden filmpjes gemaakt. Ter inspiratie :
Lees verder »
Stel dat in de toekomst de zaak waar je telefonisch pizza bestelt over persoonlijke informatie van elke klant zou beschikken. Gewoon omdat alle informatie publiek is. Hoe zou een telefoongesprek met de pizzazaak dan kunnen verlopen ? Het filmpje ‘the future of pizza ordering’ maakt het duidelijk. Lees verder »
Wie Facebook gebruikt, weet het : bij elke foto kun je aangeven wie er op staat afgebeeld en wordt de persoon op de foto gelinkt met diens Facebookpagina. Dat is best handig : je leert iemand veel sneller kennen als je zijn/haar naam kunt koppelen aan een gezicht. Idem voor iemands vrienden.
Zelf kun je aangeven dat je het wil weten als iemand jouw naam linkt met een gezicht. Vind je het niet goed dat men je naam tagt op een foto, dan kun je de vermelding verwijderen. Ook dat is handig : mensen denken je te herkennen op een foto, maar vergissen zich, of je staat op een foto te pronken waarvan je het lastig zou vinden als anderen zouden weten dat jij er op staat.
PhotoTagger
Face.com heeft ondertussen een nieuwe stap gezet die dit allemaal nog gemakkelijker maakt. Lees verder »
Ons land is een nieuwe site over online privacy rijker : ikbeslis.be. In de kijker staan de gsm, het internet, reclame en sociale netwerken. Zowat alle aspecten die gelinkt kunnen worden aan privacy passeren de revue in vlot geschreven teksten. Deze bestaan overigens in aangepaste versies voor kinderen, jongeren, ouders of scholen.
Een knap initiatief van de Belgische overheid, vind ik. En dus een bezoekje waard ! Als teaser koos ik de tekst voor jongeren ‘Zijn sociale netwerken gratis ?‘ (hieronder) en de tegenhanger voor ouders ‘Sociaal : ja zeker ! Economisch : weet je het zeker ? Gratiiiiiiiiiiiiiiiis !‘ (onderaan deze pagina).
Lees verder »
RSS
Short URL
Reacties